روزنامه ی خصوصی مصطفی توفیقی
... و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیشبینی نمی کرد ...
زنی که صاعقه وار آنک ردای شعله به تن دارد فرو نیامده خود پیداست که قصد خرمن من دارد همیشه عشق به مشتاقان پیام وصل نخواهد داد که گاه پیرهن یوسف نشانه های کفن دارد ... ( استاد حسین منزوی ) ... و این بار یک غزل تقدیم به پیشگاه : (( زنی که صاعقه وار آنک ... )) دوشیزه ی بالا بلند غمزه کشمیری لب های تو یاقوتی و ابروت شمشیری چشمان تو فیروزه ی اصل نشابوری ... و گونه هایت سیب های سرخ ازمیری موهای تو یک ابشار سرد سرگردان دستان من دو قایق غرق سرازیری والتین والزیتون ... تو را من دوست می دارم ای بوی زیتون در تنت ! بانوی انجیری ! دیوانه ای هستم که می گردد به دنبالت دیوانه ای مانند موهای تو زنجیری ... شاید بیابم در غزل ها یک نشان از تو بانوی بانوهای دوران اساطیری * آخر شبی از دوریت در شعر می میرم آخر شبی از دوریم در شعر می میری
| Design By : Night Skin |
LinkDump
